Experiencias·Familia·Meniños

Experiencia dos Obradoiros de Atención Integral a Mulleres Vítimas de Violencia de Xénero, que seguen en marcha durante a corentena.

Imaxe cedida por unha das nais participantes no programa

No mes de febreiro na Rede do Programa CaixaProinfancia en Pontevedra comezamos a realización dos Obradoiros de Atención Integral a mulleres vítimas de violencia de xénero e os seus fillos e fillas (polas súas siglas PAI) dentro do marco do Programa promovido pola Fundació Bancaria “la Caixa”.
Para a implementación deste programa recibimos unha formación intensiva nos mes de maio do ano 2019. Este obradoiro de carácter socioeducativo ten unha dobre vertente de intervención ao traballaren tanto coas nais coma cos nenos e nenas.
O principal obxectivo é promover a resiliencia e crear oportunidades reparadoras do dano tanto nas nais coma nos fillos e fillas.

As sesións de carácter grupal permiten xerar un compromiso amplo para a participación pero tamén unha potente ferramenta xeradora do cambio e reforzadora dos logros acadados por cada persoa participante así coma unha oportunidade de crear unha rede de apoio informal que pode extenderse máis aló das propias sesión e agardamos perdure no tempo unha vez rematadas todas as sesións.

Imaxe dunha das actividades dos Obradoiros de Atención Integral a Mulleres Vítimas de Violencia de Xénero e os Seus Fillos e Fillas

Como técnica deste programa gustaríame compartir unha experiencia recente que se ten producido nestes días de estado de alarma e que consideramos coma unha mostra de resiliencia e apoio mutuo, unha situación positiva que nestes días é máis necesaria que nunca.

No grupo de nais do Programa de Atención Integral de mulleres vítimas de violencia de xénero e os seus fillos e fillas en Pontevedra pasou algo curioso con isto do confinamento. Como técnicos creamos un grupo de  Whatsapp con elas tras a segunda sesión, (fixemos 3 sesións pero 2 mamás non puideron incorporarse, o luns da semana anterior ao estado de alarma incluíronse no grupo de wasap para que fosen tendo contacto coas outras mamás de xeito que a súa incorporación ao grupo fose o máis natural posible). 

A cuestión é que a semana pasada, de maneira espontánea atopeime que estaban a darse apoio mutuo e que dúas delas contaban que escriben reflexións, experiencias, relatos… unha delas ata ten dous libros escritos pero sen publicar.

Con certo medo una delas compartiu no grupo o último que escribiu, todas o recibiron moi ben e ela sentiuse animada e motivada así que lles propuxemos facer un blogue. De seguido se puxeron en marcha e creárono. 

Deste blogue queremos compartir algunhas palabras dunha das participantes, supervivinte dunha dura situación de violencia de xénero. Agardamos que esta narración da súa experiencia poida ser de axuda para outras mulleres que estean a pasar por unha situación de violencia ou xa no proceso de recuperación.

Auroa Coego
Coordinadora do Programa CaixaProinfancia en Pontevedra

Imaxe: istockphoto.com

Quiérete … y entiéndete, yo también te entiendo

Primero quiérete, de todas las formas posibles,
para que nada de lo que hagan o digan,
te afecte.
Porque ellos juzgarán sin conocerte,
quiérete para que alguien te quiera de
la misma manera y no te acostumbres
a quererte como él te quiere.
Porque tal vez, solo tal vez
encuentres a la persona equivocada, a esa
que piensas que con un bofetón, un puñetazo,
escupitajos, empujones e insultos, quieras
creer que te quiere.
Primero quiérete y no tengas miedo,
porque cuando encuentres las personas
adecuadas te querrán y querrán que tú seas …
FELIZ

Fonte: Blogue do grupo de nais participantes no obradoiro.

https://quieretesol.blogspot.com/2020/03/quierete-y-entiendete-yo-tambien-te.html?m=0

Actualidad·Familia·Infancia·Uncategorized

¡Que el Coronavirus no te quite el sueño!

Queridas familias, 

ya estamos en la tercera semana de confinamiento en casa y la atención psicológica del Programa Prenatal sigue acompañando, sosteniendo e informando a las familias de los más pequeños y pequeñas en formas cada vez más creativos de telecomunicaciones (teléfono, videollamadas, grupos de Whatsapp, mail…), ¡ya que el aislamineto con niños y niñas puede ser agotador y muy exigente! 

Los bebés y los niños pequeños nos demandan muchisima energía, ya que son los menos autónomos en satisfacer sus necesidades de cuidado, estimulación, relajación y vinculación. En esta situación de emergencia sanitaria los adultos no disponemos de los habituales recursos (naturaleza, relaciones humanas, autocuidado, tiempo de autodedicación, deporte activo), para recargarnos las pilas. 

En particular, las madres del Programa Prenatal me comentan que los bebés a menudo se están saltando las horas de las siestas y que al despertar muy tarde por la mañana (¡como sus madres y padres!) aguantan hasta noche avanzada, irritables y con muchas rabietas, picando comida todo el día y rechazando las comidas habituales. 

Para saber cómo actuar para evitar que esto pase, os dejo un breve documento elaborado por el Grupo Pediátrico de la Sociedad Española de Sueño con pautas sencillas para bebés, niñas, niños y adolecentes. 

Esta alternación de los horarios habituales, relacionada con las medidas de confinamiento en casa, puede volver muy caótico neustro reloj biológico y alterar el sueño y el estado de ánimo de grandes y, (sobre todo) de los más pequeños. 

¡Buena lectura y sereno descanso! 

Carla Console
Psicóloga del Programa de Atención Prenatal y Perinatal


Que o coronavirus non che quite o sono!

Queridas familias,
xa estamos na terceira semana de confinamento na casa e a atención psicolóxica do Programa Prenatal segue acompañando, sostendo e informando ás familias dos máis pequenos e pequenas en formas cada vez máis creativas de telecomunicacións (teléfono, videochamadas, grupos de Whatsapp, mail…) xa que o illamento con nenos e nenas pode ser agotador e moi esixente!

Os bebés e os nenos pequenos demandan moitísima enerxía, xa que son os menos autónomos en satisfacer as súas necesidades de coidado, estimulación, relaxación e vinculación. Nesta situación de emerxencia sanitaria os adultos non dispoñemos dos habituais recursos (natureza, relacións humanas, autocoidado, tempo de autodedicación deporte activo), para recargarnos as baterías.

En particular, as nais do Programa Prenatal coméntanme que os bebés a miúdo saltan as horas das sestas e ao despertar moi tarde pola mañá (coma as súas nais e pais!) aguantan ta noite avanzada, irritables e con moitas perrenchas, picando comida todo o día e rexeitando as comidas habituais.

Esta alteración dos horarios habituais, relacionada coas medidas de confinamento en casa, pode volver moi caótico o noso reloxo biolóxico e alterar o sono e o estado de ánimo de grandees, e (sobre todo) dos máis pequenos.

Para saber como actuar para evitar que isto pase, déixovos un breve documeto elaborado polo Grupo Pediátrico da Sociedade Española do Sono con pautas sencillas para bebés, nenas, nenos e adolescentes.

Boa lectura e sereno descanso!

Carla Console
Psicóloga do Programa de Atención Prenatal e Perinatal

Actualidad·Meniños

Un saúdo da nosa directora para vós, os “bos e xenerosos”, na crise do COVID-19

Mónica Permuy
Mónica Permuy
Directora Xeral

Queridas amigas e amigos:

Estamos vivindo unhas  circunstancias especiais, tan inesperadas e sorprendentes que sen lugar a dúbidas deixarán unha pegada indeleble en todos nós, como persoas e como sociedade en xeral, e por suposto tamén , como organización social. Estamos asisitindo a manifestacións que revelan o peor e o mellor do individuo, pero non malgastarei un segundo en referirme ao primeiro. Destacan por riba de todo as mostras da nosa identidade como especie, da nosa inmensa capacidade para a solidariedade e o humanismo. 

Esta emerxencia mundial sitúanos a todas as persoas fronte á realidade da condición humana, a nosa enorme fraxilidade, pero tamén nos amosa o inmenso poder da colectividade e a profundidade da conciencia social.

Somos unha especie esperanzada, vimos deseñados para vivir, para crecernos ante as adversidades, para superar os retos máis elevados e para construírnos e reconstruírnos en sociedade.

Quero recoñecer a labor encomiable das boas persoas, de todos os equipos, organizacións e colectivos que nestes momentos son os “BOS E XENEROSOS”, como reza o noso marabilloso himno galego.

Todas as persoas podemos e debemos ser eses “bos e xenerosos”, decididos, comprometidos e unidos, centrados no importante, facendo o que sabemos facer coidando e protexendo ás persoas que mais o necesitan, sobrepoñéndonos á adversidade, con paixón, vocación, disciplina e perseverancia.

Súmate aos “BOS E XENEROSOS”.

Mónica Permuy López
Directora Xeral
Fundación Meniños